جلوی خوشبختی مردم را نگیرید، تا از بدبختی‌های‌شان به شما نشت نکند.

تهران را دوست بدارید؛ سرما ندارد بی‌پدر.

زودتر مدرکتان را بگیرید؛ دارند بازنگری می کنند کلا.

به روی خودتان نیاورید تا درد عشق بخوابد.

زندگی را ساده بگیرید؛ چون زندگی شما را ساده‌لوح می‌داند.

فال قهوه نگیرید، مگر برای پیچاندن‌ش.

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، وقتی نمی‌توانید گه می‌خورید که ایمان می‌آورید.

اولین کادوتان «کیمیاگر» نباشد؛ قبلا برایش خریده‌اند.

با هیچ‌کس دوست نباشید تا دشمن‌ش نشوید.

خودتان را ببندید به امام‌زاده، ضرر که ندارد.

کاری نکنید که مجبور شوید صبح دی‌ماه دوش بگیرید.

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بالاخره شما به چه رنگی علاقه دارید؟

خودتان را ببوسید تا تنها هستید؛ بعدا وقت نمی‌شود.

بخورید. وگرنه می‌ریزندش توی حلق‌تان.

صبح‌تان را با یک لگد به دیگران آغاز کنید؛ قطعا آرام‌تان می‌کند.

هر وقت داشتند دورتان می‌زدند، خودتان را به رانندگی بزنید.

دلداری ندهید؛ دلداری خر است.

در تاکسی را برایش باز نکنید؛ سوارتان می‌شود.

هر وقت دل‌تان گرفت، انقلاب کنید.

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بهتر است زندگی کنید.

هیچ‌چیز را خوار نشمرید؛ روزی (بیشتر شبی) می‌رسد که گل‌های قالی خاطره است.

هر چیزی را فشار ندهید؛ شاید دولت خدمتگزار باشد.

رادیو گوش نکنید. بخوابید.

زود شعار ندهید؛ شاید عصر 28 مرداد باشد.

خیلی توی چشم نباشید؛ کورتان می‌کنند.

مهره‌ی دیگران نباشید، که به وقتش پیچ‌تان کنند.

بغل کنید همدیگر را؛ سرایت نمی‌کند.

گول نخورید؛ ایدز که ربطی به پارازیت ندارد.

مراقب خودتان باشید؛ این‌جا دیر بجنبید، شهید می‌شوید.

فرار کنید پیش از آن که محبت کردن، وظیفه‌ی شما بشود.