تا پدرتان به اندازه‌ی دیه‌ی یک مرد بالغ عاقل پس‌انداز ندارد، شروع به رانندگی نکنید.

وقتی مریض بشوید که کسی برای ناز کشیدن باشد.

سر شوخی را با کودکان باز نکنید که شلوارتان را درمی‌آورند.

حتی بی‌عرضه‌ها را هم احترام کنید؛ شاید فردا کاره‌ای بشوند یا معجزه‌ای.*

*(پی‌نوشت: برای اولین بار ادیت شد؛ محض مسائل امنیتی.)

 تا به چیزی که نشان‌تان داده‌اند دست نزده‌اید، باورش نکنید.

 وقتی خودش هست، به‌جای فیلم گرفتن فقط کارتان را بکنید.

از سر رودربایستی «بله» نگویید؛ معمولا گران تمام می‌شود.